Evrenin sonunun gelmesi ile ilgili bu durum, haliyle bir şeylerin hızını kesiyor gibi görünüyor. Sonsuz bir hayatla ilgili aklıma gelebilecek her düşünce, boğazımda düğümlenip kalıyor. Ama beni pek kaygılandırmıyor bu durum. Şimdilik yani. Aksine. Epeydir kendimi bu kadar diri hissetmemiştim. Bir kapanış tarihinin olması iyi. Baskı altındayken hep daha iyi performans göstermişimdir ben.
Bir şeyleri değiştirmek için benim yapabileceklerim kısıtlı. Bu, insanı rahatlatıyor.
Sorumluluğun oldukça azalıyor. Şu anda hissediyorum bunu. Sorumluluk duygusu zayıflıyor iyiden iyiye. Hızla. Neredeyse bir hiçim. Doğruyu söylemek gerekirse, bunun insanı ürküten bir fikir olması gerek ama böyle hissetmiyorum.
Eğersınırsız bir zaman evrenin emrindeyse bu, her şeyin olabileceği anlamına gelmezmiş. Bilakis, her şeyin olacağı anlamına gelirmiş. Ne kadar mümkün değilmiş gibi görünürse görürsün, ne kadar uzun zaman alırsa alsın, eni konu her şey olacakmış. Bu, ben sonsuza dek yaşayacak olursam her şeyi yapabilirim, her şeyi tecrübe edebilirim demek.
Kendime bir sevgili bulsam her şeyin daha iyiye gideceğine inanıyorum. Müthiş çiğ bir düşünce. Ama yine de doğru olduğunu ummaya fena meyilliyim. Bunu kafamdan atamıyorum en azından.