Toyluğun insanı kanatlandıran hafifliği özleniyor yaşlandıkça; hayatın daha vaatkâr olduğu o zamanları derin bir özlemle anıyor insan. Kimi hatıraların gücü bütün bir geçmişe fazladan bir kudret katıyor. Yitip gidenlere içi karıncalanıyor insanın.
“Rüyalarımız kendimize sorduğumuz resimli bilmecelerdir.” ...”Cevabının bizde saklı olduğundan habersiz olmayı seçtiğimiz için ya hatırlamayız onları, ya tabir edemeyiz.”