Merhaba sevgili incelememi okumaya gelen okur arkadaşlarım.
Buraya incelemelerimi eklemek başka birileri tarafından okunacak heyecanının yanı sıra unutkan beynime kitapları kazımak gibi oldu. Biraz bencillik barındırsa da size faydası olmasını dilerim :)
Bu hikaye senden uzun Osman çok sevdiğim canım kanım bir arkadaşımın önerisiydi. Bir yıl oldu bekliyor kitaplıkta beni böyle bir şeyin beklediğini bilseydim kitabı bu kadar gözü yollarda bırakmazdım .
Bu hikaye senden uzun Osman ama aynı zaman da hepimizin hikayesi. Kendimi bu kadar güzel ifade edebilsem sanıyorum ki hayatımın bir döneminde ben de aynısından yazmak isterdim :)
Bir ayrılık hikayesinin süreci ve aslında birey olma yolundaki hikayesi . Evet hikaye Osman’dan uzun. Hikaye adını belirtmeyen karakterin ağzından anlatılıyor. Çoğumuz ayrılık acısıyla nasıl baş edileceğini bilemeyiz ve aslında bu duygu durumu bir yas dönemi demektir. Dolayısıyla kitapta da bahsedildiği gibi birinin kayıbı illa ölüm ile olmak zorunda değildir. Ben bir psikolog değilim ve elbette hadsizlik etmekten hoşlanmam ama aslında yas dönemini halının altına süpüren değil de içe sinerek yaşayan birinin hikayesi.
Çok insanca , insana ait ve duygusal olan bu yas hali inanılmaz edebi cümlelerle ve sıkmadan yormadan sohbet edercesine anlatılmış.
Kitap için yapılan yorumlara bir çoğu aforizma demiş. Ben yakın ve duygularının güçlülüğünden etkilendiğim bir arkadaşımın mektuplarını okuyormuş gibi hissettim.
Yazarım üslubu o kadar akıyor ki birkaç saatte bitip hep akılda kalacak türden.
Geçen komşumuz Emine yenge gözleme yapmış yoldan geçerken de bir tane ikram etti sağ olsun çok severim kendisini. Neyse ablam ben ve yağız bölüştük tabi hepimize azıcık düştü ama o kadar lezzetli geldi ki. Hala tadı aklımda . Biliyorum şuan önümde 50 tane olsa o