hocalarımı çok severim efendim birde onları seyretmek yerine okumak manevi atmosferin içerisinde sürüklenmek bana çok iyi geldi.
sabahın nuru vakitlerinde hayata bakış açılarını okurken naif ve mütevazı konuşmaları karşısında bir kez daha onlara bayıldım
bu kitap, Rasim beyefendinin deneme kitaplarındaki yazılarını daha iyi anlamak için birkaç kez okuduğum bir kitap gibi değildi fakat bastırılmış duyguların esiri olmuş kişileri anlamaya çalışırken beynimin içinde durmadan konuşan bir kız çocuğu vardı