Annem deyince aklıma kara bir bulut gelir ... Hani içi yağmur yüklü bulutlar vardır ... Şehrin üzerine çöker ... ne çekip gider ... ne de içindekileri boşaltır ... İşte öyleydi ... Bir kendine kıyardı. .. bir de bana ... Belki de ondan bir parça olduğum için kızardı bana ... Bilmiyorum ...
Sahipsiz bir çocuk kadar
zavallı kimse yoktur bu dünyada. Diğer canlılar öyle veya böyle
kendi ayaklarının üzerinde duracak bir altyapıyla gelirler dünyaya. Bir tek insan yavrusu için durum farklıdır. Bir bebek sahiplenilmezse yaşayamaz.
Kız çocukları doğdukları günden
itibaren annelerini kendilerine örnek alırlar. Çocuk büyüdükçe
bu ilişkinin içine yavaş yavaş rekabet girer. Genç bir kız bu rekabet ilişkisinde kazanan taraf olmak ister.