"Keşke kırmasaydım!" sözü ancak son gece sandıktan çıkarılır. "Keşke yapmasaydım!" ancak o gece hatırlanır. "Keşke verseydim istediğini!" "Keşke anlasaydım ne dediğini!" "Keşke uysaydım emirlerine!”, "Keşke ödeseydim onun yerine!" "Keşke uğrasaydım hastalandığında!” "Keşke yeniden gelseydim dünyaya!" "Keşke" gecikmiş bir kelimedir. "Keşke" herkesin son gecesine koşmuş, "keşke" nefes nefesedir.