Cızırdayan bir pikapta, ağır bir devirle hep aynı nakaratta dönüyorum mütemadiyen. Hiç sonu gelmeyecekmiş hissi veren bir döngüde yahut kendi eksenimde.
İnsan ana karnında ceninken, gıdası kandı. İnançlı kişi de böylece pis şeyden temizlik elde eder.
Kandan kesildikten sonra gıdası süt olur; sütten kesilmekle lokma alıcı olur.
Lokmadan kesilmekle bir Lokman olur; gizli ve açığın isteklisi olur.
Bu içsizlik çağıyla aramızda kalan son uyumsuzluklara, içimizin direncini ayakta tutan soylu itirazlara şükredeceğimize, neden biz de modernlik makinesini diğerleri kadar iyi çalıştıramıyoruz diye kızıyoruz kendimize. Bu kara döngüye karşı göğsümümüzde hâlâ atmakta olan hakikat çarpıntılarına can havliyle sarılacağımıza, tadımızı kaçıran bir nefes darlığı gibi görüyoruz bu derin isyanları. Modern zihinlerin becerdiklerini bizim tam modernleşemeyen zihinlerimiz neden tam olarak beceremiyor diye öfkeleniyoruz.