Beş feminist yazarın kolektif ürettiği bir hikaye kitabı. Yazarlardan Michele Robert kitabın hedefini şöyle özetliyor: "Bizim kitabımız feminist yazım pratiğini gösteriyor ve umuyorum ki günümüz kadınlarının deneyim düzeyleri hakkında daha bir sürü sorunun sorulmasına da yol açacak. Eğer yazımız bu durumu yalnızca yansıtmakla kalmayıp bir de meydan okuyabiliyorsa, yürüttüğümüz siyaset güçlenecektir."
Anneme Masallar tam olarak da sorgulamaya yönelik hikayeler anlatıyor. 1978'de yazıldığı için kürtaj, feminizm-sosyalizm ilişkisi ve cinsel özgürlük gibi o dönemin popüler meselelerine odaklanmaktan kaçamamış olsa da bu meseleleri öylesine ele alıyor ki düşünme edimini tetikleme yolunda feminist yazının itici güç olabileceğini gösteriyor.
Kitabın tartışmacı yanına hayran kaldım. Feminist meseleleri olanca olgunluğuyla ele alıyor her bir yazar. Tek bir görüşü savunmayıp okuru tartışmanın içine çekmeye çalışıyor. Bu noktada maalesef çevirinin berbat olduğunu söylemeliyim. Yer yer çevirmenin kelime seçimlerinde kayboldum, bilmediğim Türkçe ifadeler öğrendim. Bu da okumamı sekteye uğrattı ve okumaktan aldığım keyfi baltaladı. Verdiğim 6/10 puanın arkasındaki motivasyon bu.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bugün Kalan Hayatımın İlk Günü, beni hayatımın en dip noktasında buldu. Tanışmak için daha güzel bir zaman olamazdı diye düşünüyorum. Zorluklarla baş edemediğim, umudumu yitirdiğim bir anda tuttu kollarımdan ayağı kaldırdı. Aslında kitabın amacı tam olarak bu. O kadar sağlam temellere dayandırıyor ki anlattığı inanç sistemini, verdiği öğütlerin içinize işlememesi işten değil.
Kitabın orijinal adı "Sıfır Kilometre". Baş kahraman Maëlle'in, kanser teşhisi koyulan arkadaşına yardımcı olmak için Nepal'e gitmesi gerektiğini öğrenmesiyle başlıyor. Bu noktada Maëlle'in, konfor alanından çıkmasının zorluğu bir yana, hayatının merkezine işini nasıl koyduğunu da görüyoruz. Nihayetinde ise telefonun bile çekmediği Nepal'e gitme kararı alıyor ve ofisin stresinden uzak, doğayla iç içe bir maceraya çıkıyor. Nepal'deki rehberi Shanti sayesinde Maëlle'in macerası içsel bir yolculuğa dönüşüyor. Burada Shanti'nin hayata yaklaşımımıza dair öğütleri sadece Maëlle'e değil, bize de yol gösteriyor.
Kitap çok sevdiğim bir arkadaşımın hediyesi. İtiraf etmeliyim, onun çok beğendiğini bilmeseydim rafta gördüğümde sadece kapağına bakarak bile görmezden gelebilirdim. Bu tarz "öğüt" veren kişisel gelişim kitaplarına mesafeli yaklaşmayı tercih ediyorum ancak ne kadar yanıldığımı kitabı okuyunca anladım. Shanti'den o kadar çok şey öğrendim ki... Yepyeni bakış açıları kazandırdı bana ve en başta bahsettiğim umutsuzluk çukurundan çıkmamı sağladı. İyi ki ön yargılarıma yenik düşmemişim, iyi ki kitapla tanışmışım diyorum. Kitaptan önceki ve sonraki ben kesinlikle aynı değil. Ancak bazı kısımları anlayabildiğimi, sindirebildiğimi de düşünmüyorum. Dolayısıyla şimdiden tekrar okumanın planlarını yapmaya başladım bile.
Bugün Kalan Hayatımın İlk Günü, kendi istek ve ihtiyaçlarına yeterli önemi
Bu kitabı incelemesiz geçmek istemedim çünkü bende farklı duygular uyandırdı. Garip bir çekimi var kitabın. Çevremdeki herkese kitabın berbat olduğunu söylesem de okumaya devam ettim. Wattpad kitabı muamelesi yaptım çoğu zaman ki hâlâ da bunu savunuyorum. Kaç kez gözler devrildi, omuzlar silkildi... Liseli, genç bir kadının sıfır edebi bilgiyle, sıfır kurguyla ve karakter altyapısıyla kurduğu ıslak rüyaları okuyor hissine kapıldım çoğu zaman. Dil süslü olmalı demiyorum ama bu kadar da içi boş olmamalıydı cümleler. Çoğu betimleme bile zorlama geldi, okurken tiksindim bir noktada. Ancak ne var ki kitabın sonundan acayip zevk aldım. Son bölümden değil, artık tüm ilişkilerin okuyucuya aktarıldığı ve maceraların bittiği, olayların durulduğu kısımdan. Yazar aslında o kadar güzel kurmuş ki o başroldeki çiftin ilişkisini ve arkadaş çevresini, okur geriye dönüp bakınca kendisini o romanın dünyasında buluyor. Marianne'in kendisini yalnız hissetmesi hep boğazımı düğümledi. Connell'dan kopuşunu izlemek, fark etmek gözlerimi yaşarttı. Ancak bu güzel hisler için 200 sayfa okumam gerekti. Kitaba verdiğim 2 de biraz buraya dayanıyor. Bu kitap çok güzel olsaydı ne diline ne konusuna bakardım ama okuru kendisine kilitleyene kadar koca bir çöplük okutuyor bize. Her şeye rağmen bende bıraktığı izlenim ise olumlu. İçimde hoş bir rahatlık var. O yüzden 9 puan vermeyi de çok düşündüm. Ancak üzgünüm ki kitaba bir bütün olarak bakmalıyım.
Tek kelimeyle muhteşem bir söyleşi. Tartışma ortamına bayıldım. Farklı fikirleri olan iki veganın sohbetini okumak oldukça faydalıydı. İki taraf da birbirine yapıcı eleştirilerde bulunuyor ve kendi fikrini belirtiyor. Bu tarz söyleşilere "nehir söyleşi" deniyormuş. Kitaptan öğrendekilerimden ziyade okuma sürecinden zevk aldım. Nasıl bittiğini anlamadım bile, okuduğum en akıcı kitaplardan bir tanesiydi. Vegan olanlar veya olmayanlar mutlaka bu sohbete dahil olmalı, ders çıkarılacak pek çok nokta var.
Güzel başlayan fakat kötü ilerleyen bir kitap. Yazar kitabı annelerin çektiği zorluklar üzerine kurmuş. Öyle olunca dünyadaki kötülükler geri planda kalmış. Yoksulluk, kıtlık, kirlilik, tüketim çılgınlığı, savaş, göç, tecavüz, cinayet, pandemi, hastalık, cinsiyet eşitsizliği, gelir eşitsizliği, ırkçılık, iklim krizi, işsizlik gibi sorunların işlenmesini beklerken bu sorunlara ya çok az değinilmiş ya da hiç bahsedilmemiş. Dolayısıyla beklentilerimin çok altında kaldı. Bu haliyle içi boş bir kitap olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.
