Özge Şahin

İçinizdeki o çocuğa dokunucak eminim
Kaçtığım şey o karanlık değildi aydınlığa çıktığımdaki o korkuydu ...
1000Kitap
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Senin anlam yüklediğin kadar vardılar
Hep durumların içindeyken fark etmek istemeyiz aslında bariz gerçeklerden kaçarız o an huzurumuz yerindeyse sonra halledebiliriz Bazen sonlanır bir düşünceyle bir farklı durumla bir hisle bile ben buraya ait değilim durgunluğu gelir ama sonra da kendimizi seçeriz önemli olan asıl noktaya gelirsin ve inanır mısın içinde ne kadar burukluk kalsa dahi sen artık ben önemliyim dersin .
Heves ettiklerimiz nefret ettiklerimize dönüştü...
Nasıl Mıyım
Sadece şey gibi düşün bir kuyuya düşmüşsün kuyu çok derin her yer duvar her yer su git gide boğuluyorsun Sonra tam ellerin kolların kan içinde kalmışken çıkmana bir adım varken bağırdın çağırdın sesini duyan olmadı Bu defa kendini çıkarıcak halin de kalmadı olanı da harcadın çünkü öyleyim ama yine de iyiyim derim gülerim ...
Daha mutlu olduğunu görmeyi dileyebilmeyi isterdim ama sadece kendimi düşünüyorum...