Kendimi anlatmak istiyorum uzun uzun .
Asla anlaşılamayacağimıda biliyorum ne yazık ki.
Görmezden gelen fedakarlıklarım var,
Gizli saklı gözyaşlarımı sildiğim geceler var.
Hep yazıp yazıp siliyorum,
Kırılmış kalbimin neden bu halde olduğunu,
Neden bu çıkmazĺık.
Düşündükçe Düşüncelerimin içinde kayboluyorum.
Yoruldum kendime bile tahammülüm kalmadı.
Geçer mi dedim,
Gün ve gün kat ve kat yükseldi pişmanlıklarım.
Yeniden birini sevmek mi asla,
Yüreği beş para yetmezlere harcadım çünkü,
Kalmadı sevgim geride kalanlara .
Her geçen zman merhametimin kazığını yedim.
Incinmem sorun değildi belkide,
Sadece anlam yüklediğim şeylerin altında ezilmekti ,Aşk, dost,sevgi..
Bazıları sırtımda bıçaklar,
Bazıları kalbimde kırıklar,
Ve bazıları kursağımda hevesler bıraktı.
Her gün kendimle konuşurum umarsızca,
Neden yaptın,
Hatam nerde diye.
Belkide haddinden fazla iyiliğini istedğim insanlar yüzündendir.
Darda olunca,kötu halde olunca yaninda olduklarım.
Ama bakın bu kışı soğuğu atlatıcam ,
Yanan yüreğimi söndürücem,
Bu yaptıklarımdan ders çıkarıcam.
Size sesleniyorum,
Sevgimi, kalbimi,değerimi hiçe sayanlar,