Ayşenur
@aylograf
Evlenmemiş kadınlar kendileri ile daha barışıktır. Eğer onlar ekonomik ve politik olarak engellenmemiş olsalardı evlenmeden kalmayı isterlerdi. Belki bu yüzden erkek onları politik olarak, sosyal olarak ve ekonomik olarak bu kadar çaresiz kılmıştır. Böylelikle onlar evlenmeye karar vermek zorunda kalırlar. Aksi takdirde pek çok kadın evlenmemiş olarak kalmak ister. Anne olmak istemiş olsalardı bile evlilik olmaksızın anne olmayı tercih ederlerdi. Evet, bir kadın için anne olmak çok büyük bir ihtiyaçtır ama birisinin karısı olmak o Kadar büyük bir ihtiyaç değildir.
Erkeklerin ihtiyaçları daha çok fizyolojiktir; kadınların ihtiyaçları daha çok psikolojiktir. Bu yüzden kadın her zaman evlilikte sömürülüyormuş gibi hisseder. Ve o duygularında haklıdır.
Evli erkeğin problemleri vardır, bu yüzden de mantıken evli bir kimsenin evli olmayan kişiden daha mutlu olabilmesi çok garip gelir. Ancak hayat mantığı izlemez; hayatın kendi garip yöntemleri vardır. Evli olmayan erkek köksüzdür, beslenmez, sıcaklık yoktur. O soğuktur, soğuk bir dünyada yaşar; o büzüşmeye ve ölmeye devam edip durur. Kadın sıcaklık verir, yaşam verir, onun yuvasında hissetmesini sağlar, onun bir arada kalmasını sağlar. Kadın olmadan erkek dağılmaya başlar.
Ancak kadın evli olmaktan daha çok, tek başına olarak muttu olabilir çünkü o erkek olmadan kendini köklendirebilir. Erkek o kadar büyük bir ihtiyaç değildir. O erkekten daha bağımsız olabilir; o daha bağımsızdır.
Sırf kadın daha bağımsız olduğu için, çağlar boyunca erkek onu başka yollardan —ekonomik olarak, sosyal olarak— bağımlı kılmaya çalışmıştır. Doğası gereği kadın daha bağımsızdır ve bu da erkeği ve onur egosunu incitir. Bu yüzden erkek onu başka bir şekilde bağımlı hale getirmeye çalışmıştır; yapay bağımlılıklar onun için uydurulmuştur. Ekonomik olarak kadın felç edilmiştir, o erkeğe bağımlı olmak zorundadır. Bu erkek için bir tesellidir: Kendisi kadına bağımlıysa, kadın da ona bağımlıdır. Bu bir takas ve tesellidir.
Politik olarak, sosyal olarak kadın toplumdan atılmıştır; o evde kalmaya zorlanmıştır. Böylelikle erkek "Sadece bağımlı olan ben değilim, o da bana bağımlı" diye hissedebilir. Bu egonun, erkek egosunun psikolojik stratejisidir. Şayet kadına bütünüyle —ekonomik, sosyal, politik olarak— özgürlük verilse erkek kadına kıyısala son derece zavallı gözükür.
Çatışma olacaktır, mutsuzluk olacaktır, sürekli bir, başının etini yeme olacaktır... Bu kaçınılmazdır çünkü onlar o kadar taban tabana zıtlardır ki, ilgi alanları as la buluşmaz. Bu yüzden kadın adamın başının etini yemek zorundadır, aksi takdirde erkek asla onun arzularını tatmin etmez Ve erkek teslim olmak zorundadır. Eğer erkek yeterince zekiyse yavaş yavaş kılıbık olur
Sadece aptal ve inatçı insanlar asla kılıbıklaşmaz. Birazcık zekâ ve erkek bunu anlar: O ne derse desin dinlemek ve yapmak daha iyidir. Aksi takdirde günün yirmi dört saati senin peşinde olacaktır. O sana hiçbir dinlenme fırsatı tanımayacaktır. Onun dediklerini yapmak ve bu işi bitirmek daha iyidir, böylelikle sen de gazeteni okuyabilirsin!
Evli erkekler evli olmayanlara göre daha mutludur çünkü evli olmadıklarında yalnız hissederler. Evli olduklarında evlilik mutsuz bile olsa bu, yalnızlıktan daha iyidir. En azından bir şey seni meşgul eder. Mutsuzluk da seni meşgul eder ve erkek her zaman kendisini meşgul edecek dışarıda bir şey olsun ister. Böylelikle içine dönmez ve gözlerini açık tutabilir.
Kadın dışarısıyla ilgilenmez, bu yüzden bir kadın evlenmediğinde yalnız olmaktan çok, tek başınadır. Ve o tek başınalığından erkekten daha çok keyif alır çünkü o daha çok içine odaklıdır, bir anlamda o daha bencildir. Bu sözcüğü son derece olumlu anlamda kullanıyorum: O bencildir, onun merkezi kendindedir.
Ancak Kadın ezilmiştir. Onun gizemleri ezilmiştir. O sadece temeldeki insani hakları verilmeden, üretim İçin bir fabrika olarak kullanılmıştır.
Ve bu da dünyayı sıkıcı, çirkin hale sokmuştur. Erkek hükmetmede o kadar İleri gitmiştir ki tüm tarih savaşlarla doludur. Gelişmek için kadına eşit miktara fırsat tanınmış olsaydı dünya bu kadar çok savaş görmemiş olurdu. Çünkü her savaşta ölen erkektir ama acıyı çeken kadındır