Yandıkça yanmaktır annelik, sevdikçe sevmek. Hemen ensesinde oluvermektir. Ya duasıyla, ya varlığıyla. Kilometrelerce uzaktan elini tutmaktır, hatta hasta olunca tam da şimdi olduğu gibi, aynı battaniyenin altında el ele oturmaktır.
İnsanız biz, istemek için varız. "Vermek istemeseydi yaradan, istemek vermezdi" deyip, nasipleri zorlayan, verilene şükrü az, verilmeyene gözünü dikmiş, aciz ama sürekli " ver Allah'ım ver" modunda yaşayan varlıklarız.