ayşe
@ayse_eee
Din, dil ve ırk ayrımını çocukların temiz dünyasına yerleştiremezsiniz. Bu saçmalığı onlara açıklayamazsınız. Çünkü bunu anlayamazlar. Çünkü çocukların dünyası evrenseldir. Çünkü çocuklar bencil değillerdir. Çünkü çocukların dünyasında kast sistemine yer yoktur. Bir tane dünyası vardır çocukların ve burda herkes özgürce oynayabilir. Kimsenin oyunu kimseden üstün degildir. Kimsenin kalbinde tel örgüler yoktur. Herkes eşit bir şekilde gülebilir. Keşke yetişkinler de çocuklar gibi düşünebilse ya da hiçbir çocuk büyümese... Bu dünyaya ne yapıyorsa yetişkinler yapıyor.
Romanda tam da bu noktaya parmak basmış yazarımız. İçeriğe dair yazmak istemiyorum. Lütfen hissederek okuyunuz.
inceleme değildir !İnsan ve Duygular
Puan vermedi·208 syf.··
Beğendi
·2021 42. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 24 Aralık 2021 00:00
Kitabın filmini daha önce izlemiştim. Bu nedenle kitabı okurken sahneler gözümde canlandı. Kitabın son bölümünde Bruno’ya ne olduğu filmde daha net bir şekilde sahnelenmişti. Kitapla ilgili sadece buraya değineceğim.
Yazar kitabın sonunda ”Bu olanlar çok uzun zaman önce oldu, böyle bir şey asla bir daha olmaz. Bu zamanda ve bu çağda.” diye bitiriyor cümleyi. Peki gerçekten öylemi ?
Bir bakalım yaşadığımız dünyaya ve "ülkeye". Myanmar’dan Suriye’ye, Doğu Türkistan’dan Irak’a, Afrika’da birbirine kırdırılan halklardan iliğine kadar sömürülen insanlara… Zalimlerden kaçmak için, mülteci olma pahasına, ülkesini terk edip Akdeniz’de, Ege’de, Meriç’te batan botlardan dolayı boğulan insanlara, masum canlara…
Ne diyordu Serenat’ta Livaneli, “Her iktidar öldürür ! Kimi daha az, kimi daha çok”.
"Keşke beraber oynayabilseydik," dedi Bruno uzun bir sessizlikten sonra. "Sadece bir kez. Hatırlamak için..."
Çocukların oyunlarını ÇALAN tüm zalimlerin, diktatörlerin yerle bir olması duası ve dileğiyle.
İyi okumalar