Bahar bir uyanıştır kalbinizde ve yaz sizin kendi bereketinizin kabulünden başka bir şey değildir. Güz, varlığınızda hala çocuk kalan şeye ninni söyleyen içinizdeki o eski kalıntı değil midir? Soruyorum size, kış bütün öteki mevsimlerin düşlerine sarılmış bir yarı uyku değil de ne?
Çocuğun itirazları ne gerçekliği belirler, ne de yanlışı doğrudan ayırır. Çocuğunuzun acı çekmesi, ille de kötü bir şey oluyor demek değildir. Onun gerçeklikle ilk kez karşı karşıya kalması gibi bir şey de oluyor olabilir. Gerçeklikle bu karşılaşma asla mutlu bir olay değildir. Ama acıya empati gösterip limite bağlı kalırsanız, çocuğunuz limiti içselleştirir ve en sonunda itiraz etmekten vazgeçer.
Bu, evrenin bir kuralıdır. Hüsrana uğramanın ve disiplinin acı veren anları, bir çocuğun mutluluğunu ertelemesini öğretir ki bu bir kişinin sahip olabileceği en önemli karakter özelliğidir.