Ayşe Aydın
@ayseatesa
"Zamanı Tanrı yaşar, kişioğlu hep ölmek için türemiş..."
"John Bowlby, bir ebeveynin çocuğuna duyduğu sevginin, onun küçük bir çocukken gördüğü sevginin bir yansıması olduğunu söyler ve ekler: "Biz sevmeyi çocuklukta öğreniriz..."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Demek ki çocukluğumuzun bahçesinde ne görürsek, hayattan onu bekleriz..."
"Hayatımızın o çaresiz, dışa bağımlı ilk 5 yılı, duygusal hayatımızdaki davranış ve duygu kalıplarımızı da büyük ölçüde etkiler. Bebeklikten çocukluğa geçerken çevremize, ortamın duygusal atmosferine, ihtiyaçlarımızın karşılanıp karşılanmadığına bakıp dünyanın bir modelini ve bu modele uygun kuralları yaratır, hayatımız boyunca da vu modelin ve anayasanın etkisi için altında yaşarız..."
"Zaten görülen ve görülmeyen bütün
düşler, bu karanlığın ta kendisi değil miydi?.."
Rendekâr düşünüyor olmasından varolduğu sonucunu çıkarıyor. Ben de düşünüyorum, dolayısıyla varım, ama kimim? Hangimiz düş ve hangimiz gerçek? Düşünüyorum, o halde ben varım. Düşünen bir adamı düşünüyorum ve onun, kendisinin düşündüğünü bildiğini düşlüyorum. Bu adam düșünüyor olmasından varolduğu sonucunu çıkarıyor. Ve ben, onun çıkarımının doğru olduğunu biliyorum. Çünkü o, benim düşüm. Varolduğunu böylece haklı olarak ileri süren bu adamın beni düşlediğini düşünüyorum. Öyleyse, gercek olan biri beni düslüyor. O gerçek, ben ise bir düş oluyorum... Ama düşlere dokunmak mümkün olabilir mi?.."