Ruhunda ikamet eden ve onu içten içe kemiren hayaletlerin saldırısı ile çok daha acımasız oluyor. Onu bazen devirmeyi başaranlar, onun içinde taşıdığı bu korkunç düşmanlar. Ama o düşüyor, sonra kalkıyor, tekrar düşüyor ve tekrar kalkıp yeniden yola koyuluyor.
Sabah vakti geride kalırken umudum yavaş yavaş tükeniyor. Öğlen olduğunda ölüyorum. Akşama doğru diriliyorum. O zaman geleceğine yeniden inanıyor ve masaya onun için bir tabak koyuyorum, ama o yeniden ölüyor ve gece olduğunda umudum tamamen tükenmiş olarak uyuyakalıyorum.