Yazar:
Eduardo Galeano
Çevirmen:
Süleyman Doğru
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 35 dk.
Sayfa Sayısı:
197
Basım Tarihi:
Temmuz 2024
İlk Yayın Tarihi:
Nisan 2015
Yayınevi:
Sel Yayıncılık
Orijinal Adı:
Mujeres
Orijinal Dil:
İspanyolca
ISBN:
9789755707730
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
9/10
2018 107. kitabı
“Para kazanın, kendinize ait ayrı bir oda ve boş zaman yaratın. Ve yazın, erkekler ne der diye düşünmeden yazın!” Virginia Woolf
SUS
OTUR
DİNLE
GEZME
GİYME
YAPMA
İSTEME
SEVME
BAKMA
.
.
.
Eeee nefes alayım mı??
Gelin size bir hikâye anlatayım.
“Bir gün, bir baba ve oğlu geziye çıkarlar, hava yağışlıdır. Baba, direksiyon hakimiyetini kaybeder ve kaza yaparlar. Baba, kan revan içindeki oğlunu kucakladığı gibi hastaneye götürür ve çocuğu hemen ameliyata alırlar. Cerrah gelir önlüğünü giyer, eldivenini takar tam çocuğun üstüne eğilirken ;
“Ben bu ameliyatı yapamam der, bu benim oğlum.”
Ne oldu, mantık hatası mı arıyorsun ? Kadının aldattığı falan da gelmiştir belki aklına. Yoo olay gayet açık, cerrah aslında çocuğun annesidir.
Bu hikayeyi yazmamdaki amaç sonucu bulmanız değil. Belli bir mevkideki birinden bahsedilince aklınıza ilk kimin geldiği. Ve sonuç tabii ki erkek..
Halbuki hizmetçi-temizlikçi desem aklına direkt kadın gelirdi değil mi?
Mesela Jetgiller çizgi dizisine bakın. Ordaki robot bile (hizmetçi bu arada) kadın şeklinde çizilmiş. Robot bile erkek şeklinde çizilmeye layık görülmemiş. Çizgi dizi bile olsa mazallah erkeğe zeval gelir. Neden ? Çünkü erkeğin görevi değil bunlar kadının görevi. Çünkü kadın dünyaya erkeğin ve dahi tüm ailenin temizliğini yapmak, kusursuz bir hizmette bulunmak, evlenene kadar baba-abi-kardeş evlendikten sonra koca-kocanın ailesi-çocuklarının hizmetini yapmak, ne koşulda olursa olsun erkek kahrı çektiği halde susmak, erkek boyunduruğu altında yaşamak için dünyaya gelmiştir.
“Kadın fikir üretmek için değil, süt ve gözyaşı üretmek için doğuyor; hayatı yaşamak için değil, yarı kapalı pencerelerin ardından seyretmek için doğuyor.” Syf:39
Ha ama şöyle bir şey var. Yönetici, müdür, ceo, başhekim, başkan vs dediğimde aklına ilk ne gelir
10/10
2023 550. kitabı
"Bir kadın her kendini savunduğunda, muhtemelen bilmeden, iddia etmeden, tüm kadınlar için ayağa kalkar" demiş Canımın içi Maya Angelou.
Tüm kadın okur arkadaşlarımın okumasını arzu ettiğim bir kitap oldu.
Kadınlar....
Kimisi anatomisiyle ilgilendi,
Aristoteles: Kadın eksik bir erkektir.
Akinolu Aziz Thomas: Kadın doğanın bir hatasıdır, düşük nitelikli bir spermden doğar.
Martin Luther: Erkeklerin geniş omuzları ve dar kalçaları vardır.
Zekayla donatılmışlardır. Kadınlarınsa, çocuk doğurup evde otursunlar diye, dar omuzları ve geniş kalçaları vardır.
Kimisi doğasıyla,
Francisco de Quevedo: Tavuklar yumurta yumurtlar, kadınlar
boynuz takar.
Şamlı Aziz John: Kadın dik kafalı bir eşektir.
Arthur Schopenhauer: Kadın uzun saçlı ve kıt akıllı bir hayvandır.
Kimisi de kaderiyle,
İncil'e göre, Yahve kadına şöyle dedi: Erkeğin sana hükmedecek.
Kuran' a göre, Allah Muhammed' e şöyle dedi: İyi kadınlar yumuşak başlı olanlardır. ( 
Kadınlar Sf:174)
Tüm bu bakış açılarına rağmen haklarını söke söke alan, gerekirse giyotinlerde can veren, recmedilen, kazanlarda yakılan müthiş kadınların öyküleri..
Okuyalım, okutalım...
Kadınlar Sf:174)
Tüm bu bakış açılarına rağmen haklarını söke söke alan, gerekirse giyotinlerde can veren, recmedilen, kazanlarda yakılan müthiş kadınların öyküleri..
Okuyalım, okutalım...Ah şu kadınlar
Kadınlar için yapılacak üç şey vardır. Onu sevebilirsin, onun için acı çekebilir ya da onu edebiyata çevirebilirsin. (Henry Miller)
Elbette bu, erkeklere verilebilecek binlerce tavsiyeden yalnızca biridir. Peki ya bir kadın, kadınlar adına erkeklere bir tavsiye vermek isteseydi bu ne olurdu? "Lütfen bizi düşman bellemeyin" mi ya da "Gölge etme başka ihsan istemem" de olabilir.
Ezelden ebede süregelen, teolojiden bilime tüm alanlarda varlığını belli eden, kadının ötekileştirilme ve alaşağı edilme isteği korkarım dünyanın sonuna kadar da varlığını sürdürmeye devam edecek.
Yazar Eduardo Galeano dünya üzerinde birbirinden çok farklı zaman ve coğrafyalarda yaşamış ve dönemin her türlü zorbalıklarına maruz kalmış kadınlardan bahseder. Bu kadınlar arasında yaşadığı döneme adını yazdırmış olanlar da vardır, hikayesi ancak küçük bir topluluk arasında bilinebilecek olanlar da. Yani potansiyeliniz ve konumunuz ne olursa olsun ayrımcılık ve her türlü şiddete maruz kalmak için bir vajinanızın olması kafidir.
Yazarın tüm bu kadınları ve hikayelerini anlatırken eşit mesafeden, aynı tutarlılıkla ve duyarlılıkla davranması, hikayesi bir destan olabilecekleri de hayatın içinden öylesine sıradan geçip gidecekleri de aynı kefede tutması kadının yaptıklarının ve yapabileceklerinin dışında başlı başına anlatılmaya değer bir varlık olarak gördüğünün ispatıdır.
Bilim kadınları, savaşçı kadınlar, sanatçı kadınlar, idealist kadınlar, bedenini satan kadınlar, dindar kadınlar, dilenci kadınlar, çocuk kadınlar, büyücü kadınlar....Hepsinin hikayesi kendine özgü ve onurlu...İçinde bulundukları tüm şartlara rağmen...
Peki ya bugün kadın toplumun neresindedir?
Tüm dünya ve kendi ülkemizde geçmiş yüz yıllara nazaran pek çok hak ve özgürlüklerle donatılan kadın bireylerin
Eduardo Galeano dünya üzerinde birbirinden çok farklı zaman ve coğrafyalarda yaşamış ve dönemin her türlü zorbalıklarına maruz kalmış kadınlardan bahseder. Bu kadınlar arasında yaşadığı döneme adını yazdırmış olanlar da vardır, hikayesi ancak küçük bir topluluk arasında bilinebilecek olanlar da. Yani potansiyeliniz ve konumunuz ne olursa olsun ayrımcılık ve her türlü şiddete maruz kalmak için bir vajinanızın olması kafidir.
Yazarın tüm bu kadınları ve hikayelerini anlatırken eşit mesafeden, aynı tutarlılıkla ve duyarlılıkla davranması, hikayesi bir destan olabilecekleri de hayatın içinden öylesine sıradan geçip gidecekleri de aynı kefede tutması kadının yaptıklarının ve yapabileceklerinin dışında başlı başına anlatılmaya değer bir varlık olarak gördüğünün ispatıdır.
Bilim kadınları, savaşçı kadınlar, sanatçı kadınlar, idealist kadınlar, bedenini satan kadınlar, dindar kadınlar, dilenci kadınlar, çocuk kadınlar, büyücü kadınlar....Hepsinin hikayesi kendine özgü ve onurlu...İçinde bulundukları tüm şartlara rağmen...
Peki ya bugün kadın toplumun neresindedir?
Tüm dünya ve kendi ülkemizde geçmiş yüz yıllara nazaran pek çok hak ve özgürlüklerle donatılan kadın bireylerinKADINLAR VARDIR HER YERDE
"Ah be erkekler! Ne çektiniz kadınlardan!”
Kendini kadınlardan korumaya çalışıp, her zaman tedbirli davranan erkekler.
Doğuştan gelen utanma hissiyle kafasını omuzlarının arasına gömerek yürüyen erkekler.
Bir kadınla konuşurken yere bakmazsa yanlış anlaşılacağını bilen erkekler.
Hafifmeşrep damgası yememek için kahkahayla gülemeyen erkekler.
Kadınlar tahrik olmasın diye saçından sakalından, giydiklerinden taviz vermek zorunda kalan erkekler.
Birisi “NABER!” der korkusuyla, kadınlı erkekli meclislere giremeyen erkekler!!
Havva tarafından kandırılmış, elmayı yemiş mağdur erkekler.
Bir kadının tacizine uğrarsa suçu kendinde arayacağını bilen kurban erkekler.
Çocuk yaşında zorla evlendirilen yürek sızımız erkekler.
Evinin kölesi, çocuklarının hizmetçisi yorgun erkekler.
“Karımdır, döver de sever de.” diyerek susan erkekler.
Din sömürücülerine, töreye, baskılara boyun eğen erkekler.
İçinden geldiği gibi sevemeyen, gülemeyen, yaşayamayan erkekler.
Çocuklarını yetiştirmek için akademik kimliğinden vazgeçen erkekler.
Eduardo Galeano, Kadınlar adlı kitabında; tarih, siyaset ve sanat dünyasında fark yaratan, direnişçi ve güçlü kadınları anlatır. Tarih boyunca, hem aile hem de toplum hayatında kadınlar hep dezavantajlı bireyler olmuşlardır.
Antik Çağ filozofu Aristoteles, kadını tanımlarken “eksik erkek” ifadesini kullanır. Erkeğin gücünün, kadın zayıflığı üzerinden tescillenmesi; yüzyıllardan bu yana süregelen, hastalıklı bir düşünce yapısıdır. Bu anlayış, kadına jestini göstermek için doğurganlığı üzerinden ona kutsiyet atfetmektedir. Oysa kadın, “ana” olduğu için değil; insan olduğu için kıymetlidir.
Kitaptan çok hoşuma giden bir alıntıyla yazımı tamamlamak istiyorum:
“Her kadın tüm kadınları temsil ediyor. Tüm kadınlar bizi delilikten kurtarıyor.”
“Para kazanın, kendinize ait ayrı bir oda ve boş zaman yaratın. Ve yazın, erkekler ne der diye düşünmeden yazın!” Virginia Woolf
SUS
OTUR
DİNLE
GEZME
GİYME
YAPMA
İSTEME
SEVME
BAKMA
Gelin size bir hikâye anlatayım.
“Bir gün, bir baba ve oğlu geziye çıkarlar, hava yağışlıdır. Baba, direksiyon hakimiyetini kaybeder ve kaza yaparlar. Baba, kan revan içindeki oğlunu kucakladığı gibi hastaneye götürür ve çocuğu hemen ameliyata alırlar. Cerrah gelir önlüğünü giyer, eldivenini takar tam çocuğun üstüne eğilirken ;
“Ben bu ameliyatı yapamam der, bu benim oğlum.”
Ne oldu, mantık hatası mı arıyorsun ? Kadının aldattığı falan da gelmiştir belki aklına. Yoo olay gayet açık, cerrah aslında çocuğun annesidir.
Bu hikayeyi yazmamdaki amaç sonucu bulmanız değil. Belli bir mevkideki birinden bahsedilince aklınıza ilk kimin geldiği. Ve sonuç tabii ki erkek..
Halbuki hizmetçi-temizlikçi desem aklına direkt kadın gelirdi değil mi?
Mesela Jetgiller çizgi dizisine bakın. Ordaki robot bile (hizmetçi bu arada) kadın şeklinde çizilmiş. Robot bile erkek şeklinde çizilmeye layık görülmemiş. Çizgi dizi bile olsa mazallah erkeğe zeval gelir. Neden ? Çünkü erkeğin görevi değil bunlar kadının görevi. Çünkü kadın dünyaya erkeğin ve dahi tüm ailenin temizliğini yapmak, kusursuz bir hizmette bulunmak, evlenene kadar baba-abi-kardeş evlendikten sonra koca-kocanın ailesi-çocuklarının hizmetini yapmak, ne koşulda olursa olsun erkek kahrı çektiği halde susmak, erkek boyunduruğu altında yaşamak için dünyaya gelmiştir.
“Kadın fikir üretmek için değil, süt ve gözyaşı üretmek için doğuyor; hayatı yaşamak için değil, yarı kapalı pencerelerin ardından seyretmek için doğuyor.” Sayfa:39
Ha ama şöyle bir şey var. Yönetici, müdür, ceo, başhekim, başkan vs dediğimde aklına ilk ne gelir ? Saçmaladım değil mi?
Galeano’nun kaleminin ucunda çiçeklenen kadınlar..Edebiyat
Bazı kitapları anlatmak ne zor. Kitabı hakkıyla anlatabilmek için tümüyle buraya koyma isteğiyle başa çıkmak yani, özetlemek, kısaltmak, tanımlamak, anlatabilmek, ne zor.
“Kendi evlatları tarafından dünyaya getirilen Plaza de Mayo Anneleri”, hemşire Florence, köle Tituba, dünyanın ilk romanını yazan kadın Murasaki, tencerelerde sözcükler biriktiren Magda, -Sezar’ın hakkı karısına-Cornelia, Afrika selvasındaki dişi fil, beş yüz yıl bekleyen Maya’lı Rigoberta, saygıdeğer fahişeler, Rosa Lüksemburg ve cismi tarihe kalmamış, adı bir kenara yazılmamış daha nicesi..
Kız kardeşler, “dünyanın vicdanı” diye anılmayı bin defa hak eden Galeano’nun kaleminin ucunda çiçekleniyor. Susuyorlar, konuşuyorlar; kahkahalar atıyor, yaş döküyorlar; seviyorlar, çok seviliyor, sevgisizlikten darılıyorlar; dans ediyorlar, gitar çalıyor, sadece var oluyorlar; şarkı söylüyor, şiir yazıyor, şarkı gibi, şiir gibi direniyorlar.
Keşke herkes, ama en çok da kadınlar okusa bu kitabı; Galeano’nun erkek eliyle yazılmış tarihi aralayıp arasından, Tarih’in tekerine kadın eliyle sokulmuş çomakları çıkarmasına yakından baksa, ilham ve güç alsa.
Çok ama çok okunsun.
ORKİDELER
Puan vermedi·197 syf.·
2025 11. kitabı
Benim güzel orkidelerim, Orkide, dünyada var olan ilk çiçeklerden biri olarak bilinir. Benim gözümde kadınlar orkidedir: Bir çiçek kadar narin, ama kökleriyle her yöne uzanacak kadar da güçlü.
“Kadın olmak, sürekli bir savaş halinde uyanmaktır,” diyor Sylvia Plath.
bana kalırsa kitabı en iyi anlatan cümle. Çünkü kitap, her satırında bu savaşı okurun kalbine bırakıyor. Bitmek bilmeyen bir mücadeleyi, dinmeyen bir yorgunluğu ve buna rağmen ayakta kalma iradesini hissettiriyor.
Kitap, Galeano’nun okuduğum ilk kitabı; ama eminim ki son olmayacak. Kitaba başlamadan önce kendi duygu ve düşüncelerimi paylaşmak istiyorum. Okuma boyunca yer yer sinir katsayımın arttığı, yoğun feminist duygularla baş etmeye çalıştığım anlar oldu. Kadınların maruz bırakıldığı düzen, aşağılanmaya mahkûm edilen hayatlar… Yapılmış onlarca haksızlığı, sömürülmüş, yok sayılmış, alaşağı edilmeye çalışılmış sayısız yaşamı okumak doğrusu ağır geldi. Bazı bölümlerde bu ağırlığı iliklerime kadar hissettim. Ama düşündüm de, bu yük sadece kadın olmanın payına düşmemeli. Okuduklarım, insan olan herkesin canını acıtmalıydı.... yazılanlar sadece kitapta da kalmıyor okudum bitti değil yani .. bugün de pek çok kadının bedeninde, hayatında, hafızasında yaşamaya devam ediyor. (Ki gündemi takip ettiyseniz, salınan elli bin mahkûmla birlikte bedeli yine kurbanların ödediği bir düzenin önünün açıldığını da görüyorsunuz. Ne acı hep kadinlarin bedel ödemek zorunda oldugu bir dünyada yaşamak..
Gecelim kitaba, tarih sahnesinden fırlamış gibi duran kadınların hikayeleri karşımiza çıkıyor : devrimcisi, casusu, öğretmeni, şarkıcısı, sanatçısı, annesi, şairi, rahibesi… Hepsinin ortak noktası aynı: eksik görülmek, bastırılmak, hükmedilmek, yok sayılmak. Güç gösterisi hep kadınlara yönelik yapılmış; erkek egemen zihniyet
Kadın... Yüzyıllardan beri erkekler tarafından hor görülen,değer verilmeyen, değer vermeyi geçtim insan yerine bile konmayan canlılar. Yani biz... Düşünmekten bile yoksun olduklarını, çocuk doğurmak ve ev işlerini yapmaktan başka hayatta amaçları olmadıklarını, erkekten her anlamda eksik olduğunu söyleyen; konuşmalarını, gülmelerini, sahneye çıkmalarını bile yasaklayan erkekler tarafından aşağılanan kadınlar. Ne zaman iyi, faydalı işler yapmaya kalksa erkekler tarafından öldürülen kadınlar. Askeri diktatörlüğü deviren kadınlar, erkek kılığına girip savaşta orduyu yöneten Carmen Velez, Encarnacion Mares, Amelia Robles, erkek adıyla romanlar yazan Bronte kardeşler, ülkesini son nefesine kadar savunan ama dinsizlik ve ahlaksızlıkla suçlanan muhteşem savaşçı Jeanne d' Arc, matematikte ilerlemiş ve sokak ortasında soyulup, dövülüp, tekmelenip öldürülmüş Hypatia, kadınların oy kullanabilmesi için savaşan Doria Şhafik, Fransız Devrimi sonrası kadın hakları için bildirge talep eden ve bu yüzden giyotinle idam edilen Olympe de Gouges ve daha yüzlercesi. Bu kitapta okuyacağınız adını duyduğunuz duymadığınız birçok kadının başarıları ve hazin sonları. Ölümle sonlanmayan bir başarı yok maalesef. Üstelik kadınların başarılarını kendilerince bahsederken "Erkek gibi kafası var"diye bahsediyorlarmış. Ne kadar sinir bozucu. Kadınların yüzyıllardır, binyıllardır çektikleri gerçekten çok acı verici. Hala da kadınları aşağı ve hor gören mahluklar var. Bu konu hakkında konuşmayacağım bu sefer yoksa sinirleniyorum.
Kitabın yazım tarzı çok değişik geldi bana. İlk başlarda zorlandım okurken. Yazarın her şeyi olabildiğince kısa anlatma huyu varmış anladığım kadarıyla. Kısa ve öz anlatayım demiş yani ama bahsettiği birçok kadını hiç bilmiyordum, anlattığı daha doğrusu anlatmadığı sadece
DOĞU VE BATI ARASINDA KADIN
Ressamlar, siyasi suçlular, isyancılar, devrimciler, gazeteciler, kâşifler, mûcitler, dâhiler, büyücüler... Galeano'nun kadınları. Hiç biri normal değil! Ne normal yaşayabilmişler, ne de normal ölebilmişler. Hepsinin trajik bir hikâyesi var. Kadınlar bu hikâyeleri anlatıyor.
Eser ilk olarak "Şehrazat" yazısıyla başlıyor. Hani şu 
Binbir Gece Masalları'nın Şehrazat'ı. Bu anlatıdaki “Ölüm korkusundan anlatı üstatlığı doğdu.” cümlesini Galeano’nun yaşamıyla da ilintilendirebiliriz. Latin Amerika’nın kanlı toprağı, altın kaçakçılığı, uyuşturucu mafyası ve siyasi infazların odağında büyüyen, bunları gören yazarın böyle bir cümle kurması belki de kendi hayatının bir yansıması olabilir.
Kimi yazılarında kitaplarda ki kadın karakterleri ele alır Galeano. 
Kırmızı Pazartesi'nin Susanna'sı mesela. Bu karakterin öyküsünden yola çıkarak, toplumun kadınla ilgili tabularıyla dalga geçer.
Tabii yazarın kadına dâir her fikri savunulur cinsten değil. Tamamen feminen duygulara, hatta ideolojilere sahip bir okur, bu yazıların her birini ululayarak okuyabilir. Ama bizim iç disiplinimiz gereği vasatlıktan yani orta yoldan taraf olduğumuz için bütün yazıları aynı oranda bir takriz ile okuyamadık. Özellikle kadının cinsel kimliğine dair sınırsız özgürlüğe sahip olmasına dair fikirleri, pek tabii kabul edilebilir değil.
Ama esere daha üst pencereden bakacak olursak, Avrupa'yı özgürlükler coğrafyası olarak görüp ilahlaştıran zihniyete ciddi bir tarihi delil sunuyor Eduardo Galeano . Bu bağlamda tamamen günah keçisi gibi algılanan kadın için feminizmin Avrupa'yı ve Amerika'yı bu denli ele geçirmesi de pek gayet mantıklı.
Doğu coğrafyasına döndüğümüzde görürüz ki, burada kadın asla Avrupa'daki gibi günahın merkezi olarak görülmemiş. Evet bir takım adaletsiz ve yanlış yaklaşımlar mevcut. Ama farzı misal, bir şu değil;
Kadınlar bu hikâyeleri anlatıyor.
Eser ilk olarak "Şehrazat" yazısıyla başlıyor. Hani şu Binbir Gece Masalları'nın Şehrazat'ı. Bu anlatıdaki “Ölüm korkusundan anlatı üstatlığı doğdu.” cümlesini Galeano’nun yaşamıyla da ilintilendirebiliriz. Latin Amerika’nın kanlı toprağı, altın kaçakçılığı, uyuşturucu mafyası ve siyasi infazların odağında büyüyen, bunları gören yazarın böyle bir cümle kurması belki de kendi hayatının bir yansıması olabilir.
Kimi yazılarında kitaplarda ki kadın karakterleri ele alır Galeano. Kırmızı Pazartesi'nin Susanna'sı mesela. Bu karakterin öyküsünden yola çıkarak, toplumun kadınla ilgili tabularıyla dalga geçer.
Tabii yazarın kadına dâir her fikri savunulur cinsten değil. Tamamen feminen duygulara, hatta ideolojilere sahip bir okur, bu yazıların her birini ululayarak okuyabilir. Ama bizim iç disiplinimiz gereği vasatlıktan yani orta yoldan taraf olduğumuz için bütün yazıları aynı oranda bir takriz ile okuyamadık. Özellikle kadının cinsel kimliğine dair sınırsız özgürlüğe sahip olmasına dair fikirleri, pek tabii kabul edilebilir değil.
Ama esere daha üst pencereden bakacak olursak, Avrupa'yı özgürlükler coğrafyası olarak görüp ilahlaştıran zihniyete ciddi bir tarihi delil sunuyor Eduardo Galeano . Bu bağlamda tamamen günah keçisi gibi algılanan kadın için feminizmin Avrupa'yı ve Amerika'yı bu denli ele geçirmesi de pek gayet mantıklı.
Doğu coğrafyasına döndüğümüzde görürüz ki, burada kadın asla Avrupa'daki gibi günahın merkezi olarak görülmemiş. Evet bir takım adaletsiz ve yanlış yaklaşımlar mevcut. Ama farzı misal, bir şu değil;Yazar Hakkında
Eduardo GaleanoYazar · 19 kitap
Eduardo Galeano, Montevideo'da, orta sınıf Katolik bir ailede doğdu. Çocukluğunda futbol oyuncusu olmak istiyordu. Gençliğinde birçok farklı işte çalıştı. 14 yaşında ilk politik çizgi romanını, Sosyalist Parti'nin haftalık yayın organı El Sol'a satmıştır.
Gazetecilik kariyerine 1960'larda, Marcha'da editör olarak başladı. 1973'te askeri darbe nedeniyle Uruguay'ın iktidarı değişince Galeano hapse atıldı, daha sonra da sürgüne yollandı. Arjantin'e yerleşerek ve kültürel bir dergi olan Crisis'i yayımlamaya başladı. 1976'da Jorge Rafael Videla, askeri bir darbe ile Arjantin'de iktidara gelince bu kez İspanya'ya kaçtı. Burada ünlü triyolojisi, "Ateş Anıları"nı (Memoria del fuego) kaleme aldı.
Yazar genel olarak Latin Amerika'daki örneklerden yola çıkarak dünya sorunlarından bahsetmiştir. Köle ve kadın ticareti ile mütemadiyen artmakta olan suç oranı irdelediği sorunlar arasındadır. Kitaplarında çoğunlukla gazete haberlerini kullanarak örneklendirmeler yapmaktadır.
Galeano, 1985'in başında Montevideo'ya döndü. 13 Nisan 2015'te saat 08:20'de Montevideo'da akciğer kanseri hastalığı nedeniyle öldü.[1]
