zamanın dairesel bir döngü olduğunu düşünüyorum, çağdaş kültürümüzde kabul gördüğü gibi doğrusal değil yani! her şey aynı anda ve hep birlikte meydana geliyor ve renkler, biçimler, duygular, rüyalar ve sesli izlenimlerden oluşan dev bir tablo biçiminde tezahür ediyor. Bunu böyle kabul ettiğimizde hala eski masum çocuklar olmaya devam ediyoruz ve ölümü, idrak düzeyinin altında kalan bir deneyim olarak içimizde yaşatıyoruz.