Her şeyi arıyoruz; nedenlerimizi, sevinçlerimizi, üzüntülerimizi... Sadece bir şeyi aramaktan kaçıyoruz. O da bulmayı değil bulamamayı bile bilmediğimiz kendimizi. Korkuyoruz belki de asıl kendimizi bulduğumuzda bu kalabalık dünyada kaybolmaktan korkuyoruz. Değişmekten korkuyoruz mesela... Yalanlarla dolu bu dünyada hakikate kavuşmaktan korkuyoruz. Asıl renklerimizle değil de toplumun bizi görmek istediği renklerle boyuyoruz çehrelerimizi. Düşüncelerimizi kelepçelere vuruyoruz. Esir oluyoruz bu dünyaya ve yanında bu dünyanın insancıklarına.
Ayşe DOMURCUK