Ruhum,ben istemesem bile yularından kurtulup kaçan bir at gibi,kendini daha fazla yoruyor.Kafam,durup dinlenmeden,hiçbir sıra hiçbir ortak özelliği gözetmeden öyle garip düşünceler,öyle saçma sapan hayaller kuruyor ki,ileride bunların anlamsızlığını ve tuhaflığını görüp kendinden utansın diye, hepsini kaydetmeye başladım