Davranışlarımızın üstüne alışkanlıklarımızın etkisi olduğu gibi düşünce tarzımın üstünde de zihinsel alışkanlıklarımızın, önkabullerimizin etkisi vardır.
İnsan, kendine teklif edilen şeriatın gereğini hakkıyla yerine getirdiğinde melekten üstün bir makama yükselir, onun gereğini yerine getirmekten kaçındığında da hayvandan aşağı bir dereceye düşer.
Biz biliyoruz ki, şeriatın insana teklif ettiği yükümlülükler, insan nefsine ağır gelir. İşte bu yüzdendir ki, bu ağır yükümlülüğün üstesinden gelmek de ödül ile karşılık görmüştür
"Biz emaneti göklere, yer ve dağlara arz ettik de onlar bunu yüklenmekten çekindiler. Bundan endişe ettiler. O emaneti insan yüklendi. Çünkü o nefsinde zulümkar ve çok cahildir." (Ahzab72)
İnsanın öteki yaratılmışlar karşısında üstün ve şerefli bir makam sahibi olmasının sebebi de gene işte tam bu noktada ortaya çıkıyor. Çünkü o başka hiçbir yaratılmışın yüklenmeye cesaret edemediği bir yükü üstleniyor ve onun sonuçlarına katlanmayı da göze alıyor.