Kur'an-ı Kerim defalarca bizi göğe bakmaya davet ediyor, oysa şimdi bakacak bir göğümüz kalmadı.
Reklam
"Yeter!" diyebilmek en büyük zenginlik halbuki. "Kafi!" diyemediğimiz için içimizdeki boşluğu daha fazla şeyle doldurabileceğimizi zannediyoruz.
Yarın öbür gün sormayacak mı, "Kulum, bu kadar nimet içinde ben seni halk ettim, yaşattım, sen mâlâyâniyle ömrünü geçirdin. Sana uzun ömür de verdim ama heva ve hevesle, tüketimle geçirdin," diye?
Reklam