İşin en korkunç yanı çocukların niçin aç kaldığını, niçin yiyecek bulamadıklarını anlayamaması.Yetişkinler hiç olmazsa açlığın sebebini biliyor ve bunun bir gün son bulacağını düşünerek avunuyorlar, ama çocuklar bilmiyor ve anlamıyor.
İnsanlar ne zaman bir savaş başlatacak olsa, onlara şöyle diyordum: "Durun! Kan dökmeyin!" Şimdi de tekrar ediyorum: "Ey dağların, denizlerin öbür tarafındaki insanlar, siz ki mavi göğün altında yaşıyorsunuz, savaş neyinize gerek? Ben toprağım, bana bakın! Ben her biriniz için aynıyım ve siz de benim gözümde eşitsiniz.Benim için önemli olan sizin sözleriniz değildir. Ben sizin dostluğunuza muhtacım, çalışmanıza, beni işlemenize! Evler kurun, temel olayım! Üreyin, çoğalın, hepinize güzel bir barınak olayım! Derinim, yükseğim, büyüğüm, ucum bucağım da yok..Hepinize yeterim ben..
Bir insanın kaderi, dağdaki patika gibidir:Bazen çıkar, bazen iner, bazen dibi görünmeyen bir uçurumun başına gelip duru.İnsan tek başına böyle bir yolda ilerleyemez, ama birleşen, birbirine omuz verenler her engeli aşarlar.