Bu kitabı şubat ayının ilk haftası bitirmeyi planlıyordum hatta 5 şubat gecesi son 100 sf kalmıştı sabahına gün doğmadan deprem oldu ben samanlıkta kaldığımız o gece iki sayfa okuyarak , maraştan adanaya giderken 10 saat süren o tehlikeli kaotik yolda 2 sayfa okuyarak ,hastaneye gelip kendi psikolojim kötüyken başkalarının yaralarını sarmaya çalışırken 2 sayfa okuyarak kitabı şubatın son günü bitirebildim . Ne bu kitabı ne bu günleri unutacağım… Ben de bu ülkenin genci olarak hep okuyacağıma işimi en iyi şekilde yapacağıma söz veriyorum. Ülkesini en çok seven işini en iyi yapandır .. Bu karanlık günlerimde kitaplarım hep ışık bana…