Bir ailenin saklamış olduğu sırrın dehşetini, hayal kırıklığını anlatan bir kurguydu. Benim için duygusal bir ters köşe ile sonlandı. İlk başta okurken yazım dili birazcık beni zorladı. Onun sebebi de, şimdiki zamanı cidden şimdiki zaman ekiyle yazılmış olmasıydı [-yor olarak yani, genelde şimdiki zamanın anlatımı bile geçmiş zaman ekiyle (-dı) yazılıyor]. Aslında kurgunun sonunda o tarz bir yazımın sebebini de anlıyorsunuz. Kitabın övgüler kısmında Agatha Christie'nin On Kişiydiler romanın esintileri olduğu söylenmiş. Evet, öyleydi. Ama kendi hikayesiyle, tazrıyla yazar bambaşka bir yere götürmüş kurgusunu. Mükemmel.