Son bir söz.
Kendini tanımak "dıştan içe" sessiz bir yolculuktur.
Bana göre hayat sınırsız bir oyunlar dizisi ve bu oyunların hepsini oynayacak zamanımız yok.
Onu değerli kılan da bu.
Rabindranath Tagore'un dediği gibi
"Kelebek ayları değil anları sayar, yeterince zamanı vardır."
Duygular yargılanamaz, kimseyi neden böyle hissediyorsun diye eleştiremeyiz, duygu eyleme dönüşene dek.
Yaşamla bütünleşmemiş bilgi zaten bilgi değildir.