Övmek, kibir ve kendini beğenmeyi meydana getirir. Boğazlamak, kişinin dünya hayatını bitirdiği gibi, övmek de onun manevi hayatını bitirir. Bu sebeplerden ötürü övmek, boğazlamaya benzetilmiştir.
Kişiye hayırla övüldüğü zaman sevinir, tembelleşir ve kendi nefsinden memnun olur. Nefsinden memnun olanın çalışması azalır. Çalışıp gayret eden ancak nefsini noksan görendir. İnsanlar ona Övgü yağdırdığında ise olgunlaştığını zanneder. Bundan dolayı Allah Resulü, övgüde bulunan birini gördüğünde arkadaşının boynunu vurdun eğer bu söylediklerini işitirse iflah olmaz buyurarak adamı ikaz etmiştir…