Ayşenur Ün

Kimsenin kendine ait zamanı yok. Kimsenin kendi acısı yok, anısı yok, rüyası yok, arzusu yok. Herkes koronun en ortasında en yüksek sesi çıkartmak için çırpınıyor.
Sayfa 7 - Kırmızı Kedi Yayınevi / 10. Basım: Mayıs 2023, İstanbul/ İnsanın Anlamını Tüketmek
Alıntı
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
İstanbul'da tifüs, memlekette zelzele, dışarıda harp, ben sana âşığım.
Sayfa 52 - Yapı Kredi Yayınları/ 18. Baskı: İstanbul, Ekim 2025 / Kurabiye
Alıntı
Onu nasıl beklediğimi kimseler bilemez. Bir insan nasıl beklenir?
Sayfa 51 - Yapı Kredi Yayınları/ 18. Baskı: İstanbul, Ekim 2025 / Yorgiya'nın Mahallesi
Alıntı
İstediğim şeye sonunda ulaştm ama artık onu isteyecek kişi değilm
Bir çipil akşamüstü, beş parasız, uzak bir semtten evime dönmek için yayan yürümeye mecbur kalışımın gününde o güzel tramvay, o içindeki insanlar, o buğulu, ıslak camlar, nerede bu, nerede onlar?.. Şimdi tramvaya atlayabilirdim; o ıslak insan, nefes, ayak kokulu tramvaya, insanların içine... Param var, tramvaya atlayabilirim. Ne demek istediğimi ben de bilmiyorum. Yalnız yürümem, o tramvaya atlamamam lazım, ama yorgunum, bitkinim, yalnızım. Nihayet anladım.
Sayfa 44 - Yapı Kredi Yayınları/ 18. Baskı: İstanbul, Ekim 2025 / Yorgiya'nın Mahallesi
Alıntı
İmkânı yok, sen onu artık unutamazsın, her kadında şimdiden sonra o vardır.
Sayfa 37 - Yapı Kredi Yayınları/ 18. Baskı: İstanbul, Ekim 2025 / Karidesçinin Evi
Alıntı