Sermaye, üretim maliyetlerini düşürmeye karar verince ve ekonomik koşullar belirsizleşince işçinin yaratıcılığı zoraki belirginleşir. Gerçekten de sermaye başlıca işgücü olarak, insanın türüne en özgü yetisi olan yaratıcılığı daima sömürür.
Kamu harcamalarını kesintiye uğratmak lehine öne sürülen başlıca savlardan biri, imkanlarımızı aşan bir yaşam sürdüğümüz ve bundan böyle gelecekten refah ve sosyal güvenceye dair beklentilerimizi azaltmak zorunda olduğumuzdur. Yalnızca “fedakarlık” yapmakla kurtuluş yolunu bulmuş ve ekonomik felaketi önlemiş olur muyuz?