Uzun mesafe atışlarında en uzağa düşen okların düştüğü yere bir nişantaşı koymak âdet olmuş. Bir keresinde Sultan II.Mahmut oku 808 m savurup 17. olmuş. O sıralar rekor 847 metreymiş.
Neden geçmişte, geçmiş derken hafızanızda yaşıyorsunuz ? Orada büyük bir güvenlik duygusu var,değil mi ? Çünkü yarın belirsiz. Yarın her şey olabilir. Yani geçmiş son derece önemli bir hale geliyor çünkü orada, gelenekte, bilgide, başka insanların hayatla ilgili söylediklerinde güvenlik var. Bu hafızayla yaşıyor ve buna yaşamak diyorsunuz.