ayse
@aywest0
Şu anda okuduğu kitap
"Basit bir macera kitabı okuyup geçerim" diye başladığım kitap, hayata bakışımı renklendirdi diyebilirim. Kitabımız baş karakterimiz Nora'nın her şeyini kaybedip intihar etmesiyle başlıyor. Sonrasında çok farklı kişilikler sizleri bekliyor. Hayatı iyisiyle kötüsüyle kabul etmemizi, onu anlamaya çalışmak yerine sadece yaşamamızı anlatan mükemmel bir eser. Okuyun, okutturun.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Osamu Dazai'den ilk olarak insanlığımı yitirirken adlı kitabını okudum. İnsanlara uyum sağlayamadığını, onların aslında birer maskeden ibaret olduğunu, onun ise sadece soytarılık yaparak insanlar arasında varolabileceğini anlatan bir kitaptı. Zaten ana karakterimiz birçok kez intihara kalkıştı. Merak edip yazarın hayatına baktığımda yazarın da aynı şekilde çok varlıklı bir aileden olmasına rağmen çok kez intihar ettiğini okudum. Bu kitap ile insanlığımı yitirirken adlı kitabın ana karakteri, Yozo. Kitaba yine bir kadınla intihar edip, kadının ölmesi ve Yozo'nun ölememesini okumakla başlıyoruz. Sonrasında Yozo hastaneye kaldırılıyor ve orada kendi iç çatışmalarını, suçluluk psikolojisini, geçmişini ve umutsuz geleceğini düşünüyor, sıklıkla da yazarımız kendisi hakkında dipnotlar veriyor. Orada bile yazar kendisini yeterli bulamıyor, bize "layık" olmadığını düşünüyor ve kendi başarısızlığını okuduğumuzu düşünüyor.
Bir çırpıda okuyup bitirdiğim minik bir kitap. On hikayeden oluşuyor kitabımız. Her hikayesi farklı farklı ve başkahramanımızın bilinç altında geçiyor. Kimi zaman samuray oluyor, kimi zaman katil, kimi zamansa mezar kazıcısı. Ama aslında hastanede yatan bir hasta. Bu kitap psikanaliz kuramı çerçevesinde değerlendirildiğinde, yazarımızın hayalle hakikat arasındaki ustalık geçişleri, bilinçaltının anlatıda bıraktığı izler, bize Soseki'nin dünyasını yorumlama imkanı sunuyor.
Normalde aşk kitapları okumayı çok sevmem ancak bu kitabın bütün cümlelerini okudum. Sanki ben de o kitabın bir parçasıydım. Yazarımız Halil Cibran bir ressammış. Belki de bu yüzden cümleler bu kadar aklımda canlandı. Kitabımızın ana karakterinin adı yok. Sadece Selma'ya duyduğu derin aşkı var. Bazılarına göre Selma, Halil Cibran'ın gerçek aşkı, ki öyleyse çok üzüldüm. Selma'nın
babasının da kör olduğunu düşünüyorum...
