Şeyma

" Bütün bir ömrüm Bahanelere sığınan insanların, Yarım bıraktıklarıyla eskidi gitti "
İnsan ve Duygular
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Zannettim ki 'iyiki'yim" Zannetmelerin en zirvesidir bu ve en dibi.. Ne çok insanın gönlünde 'iyi ki' olduğumuzu düşünürüz ve yine aynı insanları gönlümüzde keşke ile neyse arasında uzaklara uğurlarız. Kimisini rahmetle kimisini gönlümüze armağan ettiği zahmetle.. İkinizde kötü değilsinizdir ama aynı yolda yürümek için aynı ufka bakmak gerektiği gözden kaçar bazen. Size göre 6 olan ona göre 9'dur. O öyle alışmıştır siz öyle yetişmişsinizdir vs.. İki iyi, iki zıtlık, iki kavga, iki ayrılık, öyle bir yokluk, ölümüne bir boşluk.. 'Gelecektim. Ama daha kötü bir anım olsun istemedim' diyen Zarifoğlu gibi daha kötüsünü yaşamamak için -gel fiili kalbe düşse de; akıl, her aydınlığın sonunun yeni bir hüsran olduğunu artık tecrübe etmiştir. İyi ki, bir çift gözyaşına ve zamanla buruk bir tebessüme misafirdir artık..
1000Kitap
Bir ben mi kaçıyorum Gittiğim yerde Benden başka kimse yok...
Edebiyat
Buralarda kalmış gibiyim, kirpiklerime kadar yarım sıkışmış Tam olmam gereken o yer nerede O yeri ve sıkışmışlık hissini acziyet kabul etme bayım Hüzne bulanarak tepeden tırnağa Ki bunu ben seçmedim Bu şiiri ve kelimeleri olduğu gibi Yazmayı ve silmeyi öğreten hakikat Eskime korkusu Oysa alışmış olmalıydım bulmaya Defalarca kaybedip kendimi Kendi içimde Noktam hatta virgülüne Sıkıldım kendimden Sen de sıkılacak mısın benden Üşüyecek misin göçlerimde Sus dedikçe ben Siyah kağıtlara siyah kalemlerle yazarken Hissedebilecek misin Var mıyım Yok muyum..
Edebiyat Şiir
İçim kendime bile yabancı bayım Olmak istediğim yerlere postalanmak isterdim Eski kartpostallar gibi Olmak istediğim yerleri toplayıp bana getiren olsanız Soramadığım her sorunun cevabını Uykuya verdiğim zamanları geri istesem Baştan beraber harcasak hepsini Rüzgarlarla dans ederek Gizlemek zorunda kalmadan kendimi Şirâzenin dediği gibi, hayat renk körüydü çünkü Mutluluk, üzüntü, sevinç vs. Her türlü duyguyu aynı zamanda koyabilir avuçlarına İstemeden de olsa alıp ceplerini doldurur Ne yazık...
Edebiyat Şiir