Travma insanları hem yakın ilişkilerden çekilmeye hem de canını dişine takarak onları aramaya zorlar. Temel güvendeki derin çatlak, yoğun utanç, suçluluk ve aşağılık duyguları ve sosyal hayatta travmayı hatırlatan olgulardan kaçma ihtiyacı; bunların hepsi yakın ilişkilerden çekilmeyi besler. Fakat travmatik olayın terörü, koruyucu bağlanmalara ihtiyacı yoğunlaştırır. Bu yüzden travmatize insanlar sık sık yalnızlık ve başkalarına kaygıyla yapışma arasında gidip gelirler.