Gökhan Ç.

Gökhan Ç.
Kimisi mezardan kaçar, Kimisi de mezar arar. Emrah Serbes Hakan Günday pin.it/79YI9FuMT
Provizyonu bitmiş bir kredi kartı kadar geçersiz bu dünya! Bir makasla kesilip iptal edilmesinin zamanı çoktan gelmiş. İptal edilmeli. Bir an önce! Sağlam bir elektrikli testere bulsunlar bana. Ben yaparım. Keserim dünyayı ortasından. Fazla sürmez! Birkaç yüzyılda biter işim. Benim zamanım var nasıl olsa. Hiçbir yere gitmiyorum. Mutfağında iki ceset olan bir evin salonunda siyah deri bir kanepede uzanmış, yatıyorum...
Reklam
Çöle gömülü bir çocuk! Hiçbir şey istemeyen. Her şeyden korkan, hayattan midesi bulanan bir çocuk. Ve beklerdim orada öleceğim günü. Birilerinin gelip, "Sen öldün. Haydi gel!" demesini. Çünkü yapacağı hiçbir şeyi olmayan bir çocuktum.
Nefreti o kadar büyüktü ki, onu görüyor ve duyuyordum. "Yarışalım!" diyordum içimden. "Kim daha çok nefret edecek Kayradan! Haydi! Kim daha çok isteyecek Kayranın ölmesini?."
Bilmiyorum ben. Hiçbir şey. Ezberledim zamanında. Herkes gibi. Ama unuttum hepsini. Hiç büyümedim. Hep sınıfta kaldım. Hayatta kaldım. Terfi edemedim. ilerleyemedim. Gerilemedim. Felçli gibi oturdum. Hep aynı yerde. Hep aynı zamanda. Vücudumun çıkarabildiği bütün sıvıları tanıdım. Kan, gözyaşı, ter.. "Ölmüşüm, haberim yok!" derdim, eğer biraz daha kuvvetli olsaydım. Geniş bir çukur. Derin mi derin. Toprağın içinde bir oyuk. Yerim orası. Gömsem kendimi. Bitse her şey. Sonuna gelsek filmin. Kopsa film! Fark etmez bizim için. Yeter ki derine, sok derine gömsünler bizi. On dakika uğraşsak nefes almak için, sonra da yorulup "Eyvallah!" desek ölüme. Bitse her şey. Öyle bir çığIık atsam ki dünya çatlasa! Altı milyar insan sağır olsa! Tanrı sağır olsa! Ben sağır olsam! Kör olsam! Görmesem hayatı! Bitse her şey...
Reklam