İncelemeleri okuduğumda çok şaşırmıştım çünkü benimle aynı fikirde olan sadece bir yorum görmüştüm. Bu kitabı geçen sene hocamız okumamızı istedi. Arkadaşlarımdan hiç biri kitabı okumadığı için onlarla kitap hakkında tartışamadım ve hocamız da kitap hakkında konuşmadı. Bu yüzden bu incelemeyi okuduğunuzda görüşlerinizi yorum yaparsanız çok sevirinirim. Kitabın "Çünkü sözde kızlardan bahsediyorsunuz, sözde kızlardan! Bunlara verilecek en iyi isim bu, sözde kızlar! Serbest kaldıkları zaman gördüğünüz şeyleri çekinmeden yapan bu mahluklar, koca aramaya başlayınca sıkılgan, utangaç, tecrübesiz, saf görünmesini de pek iyi bilirler. Hiç bir gün yerlerinde duramazlar. Gayeleri iki şeydir: Aşık ve koca bulmak. Aşıklarını tahayyül ettikleri gençler arasından seçerler. Onlara fedakarlık etmeye de katlanırlar. Kendilerine bir damla fazla teheyyuc veren genci kızgın bir et aşkıyla severler. Koca için düşündükleri tamamiyle aksidir. Zeki bir adamla evlenmeye hiç razı değildirler. Yaşlı simsarları, bunamış tüccarları, gizli fikirler ve hareketler keşfetmek hassasından mahrum ihtiyar zenginleri ararlar. Ne isterseniz? Bu zavallı bunaklarin her gençten fazla servetleri ve her gençten az akılları vardır. Aklı az parası çok tabirini hatırlayınız. Sözde kızların en çok andıkları darbımesel budur." parçasında çok öfkelendim. Behiç karakteri ve arkadaşları da sözde kızlar gibi değil miydi? Hatta daha kötüsü Behiç Mebrure'ye odasında taciz etmeye kalkışmadı mı? Kitabı bu yönden yetersiz buluyorum. Bence kitabın ismi sözde kızlar değil sözde insanlar olmalıydı ve daha genel tanım yapılmalıydı. Kızlar erkekleri kışkırtamaz ama erkekler kızları kışkırtabilir, kızlar karşı koyamıyorsa bu sadece kızların suçuymuş gibi gösterilmiş. Bu durum hayatta da böyle biliniyor ama yanlış. Bu iki taraflı