Kitabın konusundan çok okurken hissettiklerimden bahsetmek istiyorum.
Eser miktarda spolier içerebilir! Ama spoliersiz son paragrafı mutlaka okuyun
Kitabı 79. Bölüm öncesi ve sonrası olarak değerlendireceğim
İlk okumaya başladığımda açıkçası beni sarmadı önceleri o kadar büyük bi aşk yaşamadan Kemal’i anlayamam diye düşünmüştüm ardından bunun aşk değil bi takıntı haline geldiği kanısına vardım sonuçta çok güzel bi hayatı vardı ve onu tam anlamıyla tepetaklak etti. Füsun’a gelecek olursak onu 78.-79. Bölümlere kadar hiç anlayamamıştım
Şimdi bende her şeyin oturduğu yere gelelim. Öncelikle Kemal’in aşkımın büyüklüğünü anladım kurgu sandığın içim gerçekçi gelmemişti ama her şeyin gerçek olduğunu öğrenince kafamdan vurulmuşa döndüm diyebilirim. Füsun’u da daha iyi anladım sonuçta hayatının en güzel zamanları Kemal’i beklemekle geçmişti
Kitap başta sarmaya bilir ama bırakmamanızı önerem o son için değer. Kemalin aşkı yoğun saçma karşılıksız bir takıntı olarak düşünebilirsiniz ama siz de bi şans verin Kemal’in hikayesine pişman olmazsınız :)