Ve nasılsa, her şey yolundaydı.
“Güle güle, Tyler.”
Çünkü
beni
sevdiğini
biliyordum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Çok üzgünüm,” dedim sonunda. “ Kendi adına seçim yapamadığın için.”
Bakışlarını bir an göğe kaldırdı. Güneş gözlerinde ışıldıyordu. “Aylar etrafında döndükleri gezegenleri seçer mi? Ben kimim ki çekimi inkar edeyim, Aurora? Sen gökyüzündeki bütün takımyıldızlarından daha fazla parlarken?”
“Pisliğin tekisin, Finian,” dedi Scarlett iç geçirerek.
“Evet,” dedi Finian. “ Ama senin pisliğinim.”
“Her şeyin bir çekim yasası vardır, Aurora,” dedim sonunda. “Sadece gezegenlerin değil. Vücudumuzdaki bütün hücreler, yaratılmış her hücre, etrafındaki nesne ve insanlara bir çekim gücü yayar. İşte bendeki de bu. Sana çekiliyorum
Aurora’nın yakınımda oturduğunu hissediyordum. Varlığı, güneşi tenimde hissetmek gibiydi. Yok saymaya çalışmama, Alfa’mın yüzüne ve içinde bulunduğumuz çıkmaza odaklanmama rağmen o ışıkla yıkandığımı hissediyordum. Çekimi yerçekimi gibiydi. İçinde seve seve boğulacağım dipsiz bir havuz.