Azra
@azrasreading
bazen kitap okuyorum bazen de miyavlıyorum
"Sana bir șey söylemem lazım," dedi Roman, başparmağıyla Iris'in elini okşayarak. "Geçen gün buraya sırf seni gölgede bırakmak için geldiğimden bahsettin. Ama bunun gerçekle alakası yok. Seninle olabilmek için nişanımı attım, işimi biraktım ve altı yüz kilometre yol katetip savașta tahrip olmuş bir yere geldim, Iris. ... ama ben asıl senin makalelerinin baş sayfada yayımlanmasını tercih ederim. Senin yazılarını okumayı yeğlerim. Bana yazılmış mektuplar olmasalar bile. ... Ama sen gider gitmez," diye devam etti Roman, "sana karşı hislerim olduğunu anladım ki bunu haftalardrı inkâr ediyordum. Bana mektup yazıp Oath'tan altı yüz kilometre uzakta olduğunu söylediğinde... kalbim durdu sandım. ... Babamın benim için planladığı hayatı, seninle birlikte olamayacağım o hayatı istemiyordum."
Reklam
Roman'ı güvenli bölgeye nasıl götüreceğine dair hiçbir fikri yoktu fakat o bir anlık çaresizlikte ne istediğini net biçimde gördü.
O ve Roman bu savaşı birlikte atlatacaklardı. Yıldan yıla birlikte yaşlanma fırsatı bulacaklardı. Sonunda ikisi de gerçeği kabul edene dek arkadaş olacaklardı. Sonra diğer çiftlerin yaşadığı her şeyi yaşayacaklardı: kavga edecek, çarşıda el ele yürüyecek, zamanla birbirlerinin bedenlerini keşfedecek, doğum günlerini kutlayacak, yeni kentlere seyahat edecek, aynı evde yaşayıp aynı yastığa baș koyacak, yavaș yavaș birbirlerine karışacaklardı. İsimleri birlikte anılacaktı - Roman ve Iris ya da Winnow ve Kitt çünkü biri olmadan diğeri olur muydu?- daktilolarında makaleler yazıp birbirlerinin yazılarına acımasızca redaksiyon yapacak, mum ışığında kitap okuyacaklardı.
Iris onu istiyordu.
O kağıda içini dökmüş, ne kadar yetersiz hissettiğinden dem vurmuştur çünkü asıl istediği senin onayın. Araya bir aile üyesini falan da sıkıştırmıştır: annesi, kız kardeşi va da büyükannesi. Çünkü hayatındaki diğer kadınları, onu şekillendirmiş olanları düşününce eriyeceğini biliyor. Seni yeterince iyi tanıyorsa... kitaplardan ya da gazete makalelerinden de bahsetmiş olmalı çünkü hiç şüphesiz şimdiye kadar yazımının muhteşem olduğunu fark etmiştir ama hepsinden önemlisi seni ve kelimelerini hak etmediğini, asla da hak etmeyeceğini biliyordur.
Ayrıca insan kimi seveceğini akıllıca seçmelidir.
"Biliyorum ama öbür türlü işin macerası nerede kalırdı? Her gün aynı dikkatli ve monoton hayatı sürmenin nesi güzel olurdu? Yetmiş dört yaşında uyandığımda hayatımı hiç yaşamadığımı fark etmek istemiyorum."
Reklam