“İnsanın arkasından yaklaşıp sırtından vurana düşman denir. Senin gibi gözünün içine baka baka kalbinden vuranlara da cehennemde yandığını görene kadar gözümü kırpmayacağım göt herif denir.”
“İnsanı son raddeye getiren hiçbir zaman tek bir hamle olmazdı, her şey yaşanırdı ve bir gün ayağın takılırdı, seni bir daha ayağa kaldıramayacak o darbe ayağının kayması sanılırdı.”
N.G. Kabal’ın tüm kitaplarını çok severim çok iyi kurguları, evrenleri var ve yeni jenerasyondaki yazarlar içindeki en sağlam kaleme sahip olanlardan biri. Bu tür kitapları reading slumpa girdiğimde okuyorum ve kitabın başlarda beklentimi karşılamadığını düşündüm ilk defa kurgusu zayıf hissettirmişti ama kitabın sonlarına doğru hiç beklemediğim şekilde olaylar değişti ve yine harika bir kurguydu. HGOİ’de varlığını bile neredeyse unuttuğum ortak bir sahne vardı, ilk başta düşündüğümün aksine gerçekten düşünülmüş bir kurgu olduğunun aydınlanmasını orada yaşadım. Okuduğum ağır kitaplardan sonra inanılmaz akıcı ve fantastik bir kitap nefes gibi oldu 2.‘sini elime aldım bile.