" Günümüzün efendilerini aşın, ey kardeşlerim -- aşın bu küçük insanları: b u n l a r d ı r Üstinsan için en büyük tehlike!
Aşın suz daha yüce insanlar, ey kardeşlerim, aşırı küçük erdemleri, küçük kurnazlıkları, kum taneciğini bile gözetmeyi, karınca sürüsü kıvıldaşmasını, sefil huzuru, ' çoğunluğun mutluluğu ' nu! --
Boyun eğmektense, ümitsiz olun daha iyi. Ve sahiden, bugün nasıl yaşanacağını bilmediğiniz için seviyorum sizi, daha yüce insanlar! Çünkü böyle yaşarsınız s i z , -- en iyi! "
" 'Ne mutlu ki, ne kadar az şey yeterlidir, mutluluk için! ' -- B ö y l e demiştim bur zamanlar ve akıllı sanmıştım kendimi. Ama bir sövgüydü bu: b u n u öğrendim şimdi. Akıllı deliler daha iyi konuşurlar.
Tam da en az olan, en sessiz, en hafif, bir kertenkelenin hışırtısı, bir soluk, bir an, bir göz açıp kapama -- a z olandır e n i y i mutluluğun özü. "