7 Kasım saat 7.
tam yedi ay geçen günler,
intikamı mı her saniyenin
gözlerimizi buluşturmadığımız?
ya da saniyeler,
bana mı düşman yalnız?
yoksa bu kez zamana değil ihale,
ruhlarımızı sahibine emanet edecek kadar ince
görüşmeyi vadedemeyecek kadar kısır
suyunu üç aciz noktadan içen dillerimize mi kalır?
...
barışamam sükûnetle
her harfi adım
bir bitki susuz ve huzurlu
reddetmeden
yanmayı seçtim
yüzyıllar oldu
konfor düğümleri çözdüm
sus
hâlâ boyamamışlar siyaha
şimdi
yarın yanmak için söndüm
ki en son sönmek içindi her şey
gün soğuk
belki yarın ölecek birileri için
bugünden yasta benim gibi
sahip değilim bedbin bir benliğe
fakat huzur,
yağmurda
ve gecededir
âlemi kaldırabilecek iken
yalnız beni uykumdan eder bir gürültü
sebebi
senin hatırıma gelmendedir
gece soğuk
belki yarın ölecek birileri için
bugünden yasta benim gibi
his
ânî ve belirsiz
akıl işleyecek bu cinayeti
aklayacak his'ten nasibini almamış kurallar
his ki,
en azılı mahkum
en tövbesiz günahkâr
ve kalp soğuk
belki yarın ölecek birileri için
bugünden yasta,
benim gibi.