"Sence iyi miyim." Bir kez daha baş sallandı. "Her bakımdan mı?"
"Mükemmel," dedi yüksek sesle. Ve içinden,
"Kendini böyle görüyor. Et parçası olmayı umursamıyor."
Fiziksel bir eksiklik, zihinsel bir aşırılık yaratabilirdi. Sanki süreç, tersine de işleyebiliyordu. Zihinsel aşırılık, kendi amaçları doğrultusunda, kasti bir yalnızlığın gönüllü körlük ve sağırlığını yapay bir zevklerden el çekme iktidarsızlığını doğurabiliyordu.
"Atalarımız o kadar salak ve dar görüşlüydüler ki, ilk reformcular gelip de kendilerini bu korkunç duygulardan kurtarmayı önerdiklerinde hiç ilgilenmediler."