Başak
@b_s_k
İki ayrı yaşam iki ayrı ruh hali nasıl bir arada olur sorusunun cevabı gibi kitap. Normalde beklide yolları asla birbirine çıkmayacak olan dört insan; Öğrenci Demirtay, Doktor, Berber Kamo ve Küheylan Dayı’nın İstanbul’da bir hapishane hücresinde yollarının kesişmesi. Farklı dört karakterin hapishanede işkence altında acının kıyısında zaman başka türlü aktığı için birbirlerine güvenmeleri, birbirini kollayıp yoldaşlık yapmaları ve birbirlerine anlatıları değişik hikâyeleri. Kitap masal içinde masal gibi, insana dört karakterde gerçekten var mı yoksa onlarda masal mı dedirtebiliyor. Ama kitabı güzel yapan yanı tüm hikâyeleri anlatının içine yedirilebilmesi. Güzel bir edebi dil, dengeli bir anlatım ve bir şehre karşı farklı bir bakış açısı. Okunası….
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnsanlar kabuklarına çekiliyor temassız bir yaşam sürüyorlardı. "Ben insanım,"demek, başkalarından uzaklaşmanın, araya mesafe koymanın mesajı oluyordu
İnsan bir sarhoşken bir de gülerken geleceği unutur, hayatı umursamazdı. Acı çekerken zamanın durması gibi, gülerken de zaman dururdu. Geçmiş ve gelecek silinir, an denen sonsuzluk kalırdı.
Bu dünyada kimse başkasının acısını eksiltmez