kelimeler kelimeler kelimeler
değildir önemli olan; bir o kadar da suskunluktur. Suskunluğun sahip olduğu kelimeler, dilin sahip olduğu kelimelerden daha çoktur. Gövdesiz ruhlar gibidirler. Göçebe yaşarlar, içimizle dilimiz arasındaki boşlukta.
Biz sızladıkça o boşluk çınlar durur.
Hepimiz hayatımızın sahnelerini bekleriz. Bir gün kendimiz olacağımız, kendimizi gerçekleştirebileceğimiz, kaderimizin yolunda bizi bekleyen o müthiş sahneleri... O günün geleceği ümidiyle o sahnenin kapısının önünde bekler dururuz. Hayatın en önemli "teması" bekleyiş'tir.