Ezginin Günlüğü
Pir Sultan kızıyım ben de Banazda
Kanlı yaş akıttım baharda güzde
Koç babam astılar kanlı Sivasta
Dar ağacı ağlar, Pir Sultan deyi, deyi
Yıldızdır yaylası dost, Banazdır köyü
Dost hey dost, dost hey dost
Yaz bahar ayında medet dolanır suyu
Sularda ağlaşır hey dost, Pir Sultan deyi
Aradım eski hayalleri
Vakitsiz geçip giden trenlerde
Sevgili arkadaş yüzleri
Dünya inan ki bildiğin gibi degil cocuk
Geceydi ay vardi, bütün hayatımız
Uzak bir yıldızdan düşmüş gibiydi
Dilimde bir genclik sarkisiyla
Aradım eski hayalleri
Dünya inan ki bildiğin gibi değil cocuk
Bir dümensiz sandal, belki oyuncak bir kayık Leyla sensin, sevdiğin hayal değil cocuk Eski bir sevdadır akıntıya karsı yolculuk
Uzun bir yol vardı, nehir boyunca
Derin yamaclardan daglara dogru
Bir cocuk bulutlara cıkardı
Gördüğü düşün kanadıyla
Sonra kalktım. Olmuş olana yapabileceğim bir telafim yoktu. Ben de gökyüzüne baktım. Bu, insanların sorgulayıcı ve yargılayıcı gözlerine bakmaktan iyiydi, iletişim için bile olsa. Sığındım kendime, eğer kendimle biraz daha kalabilseydim ve kanmasaydım başıma gelen her mucizeye izlediğim yıldızlardan biri de ben olabilecektim. Çocukluğumun eksikliklerini tamamlamaya çalıştım bu mucizelerle, yürüdükçe anladım ki babam haklıymış. Cehennemin yolunun ilk yarısı çiçekliymiş, güzel gelirmiş. Şimdi içi boş göz bebeklerimle bakıyorum dünyaya, doğmasını beklediğim bir ruhtu tek istediğim.
Kendi olamamış insanın kaybedeceği birşey kalmamıştır. Çünkü zaten kendine hiç sahip olmamıştır.
Ancak sabrediyorum dudaklarımda görünmeyen bir tebessümle.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Babamla aramızda geçen küçüK bir diyalog
Babam:Kızım sen gidip diplomanı aldın mı
Ben: hayır babam
Babam:neden
Ben:lazım olmuyor ki babaaa
Babam: haklısın kızım
Bu görsel beni anlatıyor. 2 çocuk kitabı arasındaki şiir kitabı. Aslında hâlâ çocuğum bence; çocukça şeyler yaparım, salıncak görünce dayanamam sallanırım mesela ya da babam yeğenimlerime çikolata alınca bana da alsın isterim. Oyuncak görünce almak, oynamak isterim. Bazen 2 yaş inadım tutar, arkadaşlarımı bıktırırım bazen de hiçbir şeyi ciddiye almayıp oyunlar oynarım, enerji saçarım etrafıma. Ortadaki şiir kitabı ise benim sevda yönüm. Ben aşkı severim, aşık olmayı severim. Bence aşk bir insanın başına gelebilecek en büyük afettir ama güzeldir, zararsızdır. Dışarıda bir ton şey olur, iyi-kötü ama sen duymazsın bile çünkü asıl en büyük olay senin kalbindedir. Gününün güzelliği sevda adını verdiğin kişinin ağzından çıkacak 2 kelimeye bakar. Eğer onunla mutluysan dünya yansın, sana nedir. Onla kötüysen de dünya bayram olsa ne fayda!
İşte ben buyum, çocuk ruhumun arasındaki sevdayı bir papatya misali kalbimde taşıyorum. Bu yüzden okuduğum her şiirde kendimi buluyorum, okuduğum her kitapta kendimi görüyorum. Hepsi bana yazılmış sanki..
hadsizler uğruna haddinden fazla düşünceler
Kimseye kapattırmadım açtığın yaraları
Yolumuz ayrı mı dersin seninle
Ayrı yastıklara ağladım diye
Oysa ben bir heyecanın peşinden koşarken
Sen tutmuştun yenimden
Sen tutmuştun yeniden
Gülmezsin.
İçimi yakar bilmediğin ateşler
Olsun derim, yansın derim.
Değecekse elin binde bir cerahıma
Bininden kanım aksın derim.
Varsın beni rüsva bilsinler yüzümden
Varsın ahdı karam
Ruşen etsin yüzünü ağrımışlığım
Hüzün tutsun ellerimi anam babam
Kalsın yanıma ağlamışlığım.
Yolumuz ayrı mı dersin
Ben korkudan bakamam önüme
Adımım uçurumadır korkarım
Yaşamayı da severim seni de
Keskinim körelir
Çıkarım.
Yine de söz söyletmem güzel omuzlarına
Yine de kondurmam ayıpları
Severim de öyle kalabalıkların arasından
Severim öyle uzaktan
Sen görmeden
Severim.
Yolumuz ayrı mı...
Bu arada babam boxer giymeye 2014 senesinde başladı. Hatta 2015in babalar gününde hediye olarak külot atlet çorap almıştım ben artık külot giymiyorum deyip değiştirtmişti