“Beni öldürdü,” dedi. “Babam az önce beni öldürdü.”
"Babam her zaman, hayatı gerçekten yaşamanın yolunun, onu beklentisiz bir şekilde ve seçimlerini etkileyen korkular olmaksızın yaşamak olduğunu söylerdi."
Babam öldü ve Babam ölüyor tümüyle farklı iki cümle. İlki bir olgu, bir sonuçtur, ikincisi – bir roman. Umut ve çaresizliğin birbirini besleyip alevlendirdiği uzun bir hikâye. Birinin oksijeni daima diğerinin ateşini harlar.
Babam aramızdan ayrılırken dünya, tabii ki, bundan habersiz ve bizim kişisel trajedilerimizle ilgilenmiyor, hayat devam ediyor…
Babam biz çocukken “Ya ilim ya zanaat öğrenin, ikisi de sizi ne olursa olsun ayakta tutar,” demişti. Babamın haklı olduğu taraf şuydu: Ne olursa olsun senden alınamayacak bilgiler vardır, ne olursa olsun seni ayakta tutacak yetenek ve beceriler ardır. Yeteneğini kimse senden alamaz. Bilgini kimse senden alamaz.
Babam bahçıvandı.Şimdi bahçe.