“…neden dua ettiğimi akıl yoluyla anlamayacak ve dua edeceğim, ama hayatım, tüm hayatım, başıma gelebilecek her şeyden bağımsız olarak hayatımın her dakikası, eskiden olduğu gibi anlamsız olmamakla kalmayacak, bu hayata katabilecek güçte olduğum iyiliğin kesin anlamına sahip olacak.”
“Eğer iyiliğin bir nedeni varsa, o artık iyilik değildir; eğer iyiliğin bir sonucu, yani ödülü varsa yine iyilik değildir. Demek ki iyilik, neden ve sonuç zincirinin dışındadır.”
-Öyledir işte, çeşit çeşit insan vardır; bir insan vardır, sadece kendisi için yaşar, alın Mityuha’yı, o yalnız kendi işkembesini doldurur tıka basa, ama Fokanıç, özü sözü doğru bir ihtiyardır. O, ruhu için yaşar. Tanrı’yı anımsar.
-Tanrı’yı nasıl anımsar? Ruhu için nasıl yaşar?
-Nasıl olduğu belli işte, dürüst yaşayarak, Tanrı’nın yolundan ayrılmayarak. İnsanlar çeşit çeşittir.