havvabade
@badeozates
Öyle sanıyorum ki, zamanın geçişi ve insanların seneler ilerledikçe karşılaşacakları değişmeler, ben de bin kat daha hızlı ve sert oldu.
Reklam
Dağılan, çözülen bir kitleydim ben.
Benim içimdeki öyle bir rüyaydı ki, ondaki bilinmezliklerin bir bir anlamaya kendimi adeta mecbur hissediyordum. Geceleri derin, boş bir uykuya gömülmeden az önce, varlığım iki dünya sınırında dalgalarda çırpınırken, hülyalara dalıyordum.
Fakat ben yalnız gölgemle konuşabilirim. Beni konuşmaya o zorladı, yalnız o anlar, kavrar şüphesiz…
Yazıyorsam, yazmak ihtiyacı beni zorluyor da ondan. Mecburum, düşüncelerimi hayali bir varlığa, gölgeme bildirmek baskısını çok, pek çok hissediyorum.
Reklam