Ben çıktığım yolun tabelalarını birer birer söktüm.Sandım ki o tabelaları görmezsem yolda kaybolduğuma,bu yüzden nihai sona hiç varamadığıma kendimi inandırabilirdim.Olmadı işte .Yolları ezbere bildikten sonra insan bazen düşünmeden gidiyormuş işte.
Reklam
Acıya sebep bulamamak kadar aciz bir his var mıydı bu hayatta?
"Bisikletten düştüğü için ağlamazdı çocuklar annesini görür görmez yaşlarını akıtmaya başlardı bu canım acıyor değil, acıma ortak ol demenin yoluydu."
"Ve bilirdim ki bu denli sırt yaslanmaz bir dünyada en çok güvensizlik canını acıtırdı."