Düşünüyordum da, şu hayat dediğimiz şeyin ne hoş ödülleri vardı; şuna buna hınç duymak, kin beslemek ne kadar yersizdi ve dostluklar kurabilmek ve kafa dengi kişilerle olabilmek ne kadar gıpta edilecek bir durumdu…
Sevmek kolaydı. Asıl zor olan birine güvenmekti. Birinin seni hiç bırakmayacağına inanmak, onunla her şeyi paylaşabileceğini bilmek, onunla korkmadan yola çıkabileceğine güvenmek öyle zordu ki. Asla şüphe duymamak, asla tereddüt etmemek zordu ama bir kere gerçekten güvendikten sonra o insanın iyi gelemeyeceği hiçbir şey yoktu.